ဒီရက္ပုိင္း အတြင္း စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာဆရာေတြေျပာတဲ႔ အသံဖုိင္ေလးေတြကုိ အားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြမွာ နားေထာင္ျဖစ္မိတယ္။ က်ေနာ္ နားေထာင္လုိက္ရတဲ႕စာေပေဟာေၿပာပြဲမ်ားမွ ရရွိလုိက္တဲ႕ အေတြးအၿမင္မ်ားကို စာသား အၿဖစ္ တင္ၿပလိုတဲ႕ ဆႏၵနဲ႕ဒီစာစုေလးကို ေရးခ်မိသြားတာပါ ။
"ဖိုးေတာင္သူဘြဲ႕"
(၁)
လြမ္းမေျပ မန္းေျမ တမိေတာ့
ကမ္းေျခမွာ စမ္းေရစေတြနဲ႔
ဖ်န္းေလက တသုန္သုန္၊
တဲ တဖက္ ဆြဲဖ်က္ကာ အလွ်င္ လိုေတာ့ထင့္
ကရင္အို ယာျပင္(ရွင္)ႀကီးမွာ
မီးထဲ့လို႔လႈံ။
(၂)
မပူေပါင္ ေနာက္ဆီက ခ်မ္းေရာ့ထင့္
အျဖဴေရာင္ ေခါက္ထည္ၾကမ္းကိုေတာ့
လႊားပါလုိ႔ ေနာက္မွာျခဳံ
ပါးမွာငုံပါတဲ့ ႏုေရႊကြမ္း။
(၃)
ေဘးအိတ္ကိုလွ်ိဳ
ေဆးလိပ္တို နားမွာ ထုိးပါလို႔
ေတာင္႐ိုး ဘာသာ သူတို႔
ကြင္းအငူ ႏွင္းျမဴက စဲျပန္ေတာ့
အဖိုးေခၚ ဖိုးေစာ္ကဲတို႔ရဲ့
တဲပ်က္တဲ့ စခန္း....။
အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖရဲ့..."ဖိုးေတာင္သူဘြဲ႕" ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ အခ်ဳပ္တန္း ဆရာေဖဆိုတာကလည္း စေလ ဦးပုညတို႔ နဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ စာဆို ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာက မႏၱေလးေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးနဲ႔ ေဝကြာလွတဲ့ ယာေတာေလး တစ္ေနရာ ေရာက္ေနတဲ့ ေတာင္သူႀကီး တစ္ေယာက္ရဲ့ အေၾကာင္းကိုေရးဖြဲ႔ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
တဒဂၤစာ ေအးခ်မ္းမႈေလးကုိ မခံႏူိင္လုိ႕ကုိယ္ေနထုိင္ရာ တဲကုိ ဖ်က္ၿပီး မီးလႈံလုိက္တဲ႕ အခါ ေနာက္ေန႕ေတြ အတြက္ ေနစရာ မရွိမွာကုိမုိက္မဲလွတဲ႕ ဖုိးေတာင္သူၾကီး မီမလႈံခင္က မစဥ္းမိခဲ႕ဘူး ။
အဲဒီလုိ ရည္ရွည္ကုိ မေတြးဘဲ လတ္တေလာၿပႆနာကုိ အလြယ္တကူ ေၿဖရွင္းလုိၾကတဲ႕ အင္မတန္မွ ညံ႕ဖ်င္းတဲ႕ ဖုိးေစာ္ကဲလုိ ေတာင္သူၾကီးလုိ လူစားမ်ိဳးေတြ က်ေနာ္တုိ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါတယ္။
ဒီကဗ်ာေလးထဲက အဖ်က္ခံလုိက္ရတဲ႕တဲေနရာေလးဟာ မိသားစု တခု ၊ ရပ္ကြက္တခု ၊ ၿမိဳ႕နယ္ တခု ၊ႏူိင္ငံတႏူိင္ငံ နဲ႕သက္ဆုိင္တဲ႕ေနရာမ်ိဳးလည္း ၿဖစ္ႏူိင္ပါတယ္ ။
က်ေနာ္တုိ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဒီကဗ်ာေလးထဲကတဲေလးလုိ မီးရႈိ႕ခံလုိက္ရတဲ႕ တဲေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေနၿပီလည္း ေသခ်ာေတြးၾကည္႕ရင္ပုိမုိ သိသာ ထင္ရွားလာမွာပါ…။ အဲဒီလုိ ကုိယ္ေနတဲ႕ အသုိက္အၿမဳံကုိ
ဖ်က္စီးလုိက္တဲ႕ ဦးေႏွာက္မရွိတဲ႕လူေတြ က်ေနာ္တုိ႕ တုိင္းၿပည္မွ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနၿပီလည္း ..
ေ၀းေ၀းသြားၿပီး စဥ္းစား စရာမလုိပါဘူး ။ ၿမန္မာႏူိင္ငံရဲ႕ အထင္ကရ သတုိ႕သမီးကိုမွ တရုတ္ကိုေရြးၿပီး
ဆက္သဖုိ႕ ၾကံရြယ္ေနပုံသာ ေၿပးၿမင္လုိက္ပါေတာ႕လုုိ႕က်ေနာ္ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ကဗ်ာဆန္ဆန္ မေတြးမၿပေတာ႕ဘဲ ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္းဘဲ ေၿပာပါရေစ ။
“တို႔တိုင္းျပည္”
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ
ထေလာ့ ျမန္မာ အိုျမန္မာတို႔
ဒို႔႐ြာ ဒို႔ေျမ ဒို႔႐ြာေျမဝယ္
ေစတီ စပါး မ်ားလဲမ်ား၏။
မ်ားပါေလလဲ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ ကာလၾကာလွ်င္
ယာစကာမ်ဳိး တၫႇဳိးၫႇဳိးႏွင့္
အဘိုးျမန္ေမာင္း
ေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းၾကား
လွည္႕လည္သြားလွ်က္
မစားေလရ၊ ဝမ္းမဝ၍
ဆြမ္းမွ်မတင္ႏိုင္ ႐ွိမည္တည္း။
ထေလာ့ ျမန္မာ အိုျမန္မာတို႔
ဒို႔႐ြာ ဒို႔ေျမ ဒို႔႐ြာေျမဝယ္
ေရခ်ဳိေသာက္ရန္ ျမစ္ေခ်ာင္းကန္ႏွင့္
သီးႏွံ႔ခ်ဳိျမ မ်ားလဲမ်ား၏
မ်ားပါေလလဲ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ ကာလၾကာလွ်င္
ျမင္သာျမင္ရ မစားရ၍
ေတာကၿပိတၱာ
ျဖစ္မည္တည္း။
က်ေနာ္တုိ႕ တုိင္းၿပည္ တုိင္းတပါးနယ္ခ်ဲ႕ လက္ေအာက္ ကုိ က်ေရာက္ခဲ႕စဥ္ ကာလက ဆရာေဇာ္ဂ်ီက နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္ကမလြတ္ေၿမာက္ရင္ ဒီကဗ်ာေလးထဲကလုိ ၿမန္မာႏူိင္ငံသားေတြ ဒုကၡခံစားရမွာကုိ စိုးေၾကာက္ၿပီး သတိေပးကာ ေရးသားခဲ႕တာကုိ မွတ္သားနာယူ ၾကကာ အားလုံး၀ုိင္း၀န္း ၾကိဳးစားခဲ႕ၾကလုိ႕နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က လြတ္ေၿမာက္ခဲ႕ၾကတယ္…။
ဒါေပမယ္႕ ကံေခလွတဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ ၿမန္မာႏူိင္ငံသားေတြအတြက္ အာဇာည္ေတြ ေသြးေၿမခဲဲ႕ရတဲ႕ ေန႕က စလုိ႕ ကုိယ္႔လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းက လက္နက္အားကုိးၿပီးဖက္ဆစ္ဘီလူးေတြလုိ ျပန္လည္အုပ္ခ်ဳပ္ အႏုိင္က်င္႔တာကုိ ခံေနခဲ႔ရတာ ယေန႕ထက္တုိင္ မလြတ္ေၿမာက္ႏူိင္ေသးပါဘူး။
ကုိယ္႕တုိင္းၿပည္က သယံဇာတ မ်ားနဲ႕တုိင္းတပါး ႏူိင္ငံမ်ားက မီးေတြ ထိန္ထိန္လင္းေနတာကုိ အေမွာင္ထဲက
ထုိင္ၾကည္႕ေနၾကရတုန္းပါဘဲ…..။
ကုိယ္႕ပုိင္တဲ႕ သယံဇတမ်ားနဲ႕ တုိင္းတပါးက၀င္႕ၾကြားေနၾကခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႕ တုိင္းၿပည္က လူအမ်ားကေတာ႕ ေနစရာ အိမ္ေလးတလုံးေတာင္ၿဖစ္ေၿမာက္ေအာင္ မပုိင္ဆုိင္ၾကေတာ႕ဘဲစား၀တ္ေနေရး အတြက္ ခက္ခဲစြာ ရုန္းကန္ေနရင္းက အနာဂတ္အတြက္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ဆုိတာ ေတာင္ မေတြးႏူိင္ၾကေတာ႕ပါဘူး။ အဖိႏွိပ္ခံဘ၀ေတြနဲ႔ၾကာေတာ႔ နင္းျပားဘ၀ေတြျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ႔ၾကရတယ္။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ေတြးေၾကာက္ခဲ႕ရတဲ႕ ကိစၥၾကီးကတုိင္းတပါးနယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ မၾကံဳေတြ႕ရဘဲ ကုိယ္႕လူမ်ိဳးေတြ ၿပန္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႕ ညစ္ေထးယုတ္မာတဲ႕အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိးေအာက္မွာ ၾကဳံေတြ႕ရတာ အသဲနာစရာ ေကာင္းလွပါတယ္..။
ကမာၻမေၾက ၿမန္မာၿပည္ ဆုိတဲ႕ႏူိင္ငံေတာ္ သီခ်င္းေလး ဘယ္အခ်ိန္ထိ သက္၀င္ လုပ္ရွားေနမွာလည္း ဆုိတာ ယေန႕ ၿမန္မာႏူိင္ငံသားေတြရဲ႕ ရပ္တည္မႈ သေဘာထားေပၚမွာဘဲ မူတည္ေနပါတယ္ ။
ဧရာ၀တီဟာ ၿမန္မာႏူိင္ငံရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာပါလုိ႕ငယ္စဥ္ကတည္းက ၾကားဖူးခဲ႕ၾကသလုိ ယုံလည္း ယုံၾကည္ခဲ႕ၾကတာပါဘဲ…။ ဒါဆုိရင္ ကုိယ္႕အသက္ေသြးေၾကာကုိကုိယ္ၿပန္ၿဖတ္တဲ႕ လုပ္ရပ္တခုဟာ လုပ္သူေတြဟာ ဒီကဗ်ာထဲက ဦးေႏွာက္မရွိတဲ႕ ေတာင္သူၾကီးလုိဘဲကုိယ္႕ရဲ႕ အသုိက္အၿမဳံကုိ ၿပန္ဖ်က္စီးတဲ႕ လုပ္ရပ္ၾကီးပါ.။
ဒါေပမယ္႕ ဒီကိစၥက ကဗ်ာထဲကလုိတဲတခု မဟုတ္ဘဲ တမ်ိဳးသားလုံး ဒုကၡဆုိးၾကီး ကုိ ခါးသည္းစြာ ခံစားရေတာ႕မယ္႕ အေရးကိစၥၾကီး ၿဖစ္ေနတာေတာင္ ေပါ႕ေပါ႕ေလး ေတြးၿပီး ေၿဖရွင္းခ်င္တဲ႕ အေတြးပုိင္ရွင္မ်ားက ပုိမုိ မုိက္မဲလြန္းလွပါတယ္။ ကုိယ္႕ေသြးကုိ ကုိယ္ၿပန္ေသာက္ဖုိ႕ အတြက္ အမ်ိဳးသားေရး သစၥာေဖာက္တဲ႕ လုပ္ရပ္ၾကီးတခုပါလုိ႕ အတန္တန္ သတိေပးေနၾကပါလွ်က ္ အာဏာကလြဲလုိ႕ ဘယ္အရာကုိမွ မစဥ္းစားႏူိင္တဲ႕ လူအမ်ားက ၿမန္မာႏူိင္ငံကုိ စနစ္တက် ဖ်က္စီးလုိက္ဖုိ႕ အေရး ဧရာ၀တီ ၿမစ္ဆုံမွာဆည္ၾကီး တည္ေဆာက္ကာ တရုတ္ကုိ ေထာက္ပံ႕ေပးၾကေတာ႕မယ္….။
ၿမန္မာတမ်ိဳးသားလုံးသားလုံး ဒုကၡႏြံထဲကို အတင္းဆြဲခ်ေနတဲ႕ ဒင္းတုိ႕ လုပ္ရပ္ကုိ မတားဆီးႏူိင္ခဲ႕ရင္ ေနာင္အခါ ကမာၻမွာၿမန္မာလူမ်ိဳးဆုိတာ ကြယ္ေပ်ာက္သြားႏူိင္ပါတယ္။
ယခင္က အင္းေလးကန္အလွ နဲ႕ ယခု ေရခမ္းေျခာက္ၿ႔ပီး တိမ္ေကာေနၿပီျဖစ္တဲ႔ အင္းေလးကန္
အင္းေလးအုိင္ၾကီး ေရခန္းမယ္ဆုိ ပုံၿပင္လုိ႕ထင္ထားခဲ႕ၾကေပမယ္႕ တကယ္တန္း ေရတစက္မွ မရွိေအာင္ ေၿခာက္ခမ္းသြားခဲ႕တာ လက္ေတြ႕ပါ ။ စည္းမရွိကမ္းမရွိ ေတြ႕သမွ် သစ္ပင္ အကုန္ခုတ္ကာ တုိင္းတပါးကုိ ေရာင္းခ်ၿခင္းရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ ၿမန္မာတႏူိင္ငံေနရာ အႏွံ႕အၿပားမွာ မုိးေခါင္ေရရွားၿပီး ေသာက္စရာ ေရေတာင္ မရွိတဲ႕ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ၾကဳံေတြ႔ခဲ႔ရသလုိ
အခုလည္း အားလုံးရဲ႕ အားထားရာ သဘာ၀အလွတရားေတြနဲ႔ျမန္မာျပည္ဆုိတာကုိ ပနံ႔ရေအာင္ စြဲေဆာင္မူေပးခဲ႔တဲ႔ ျမစ္ဧရာ၀တီ၊ နက္ရွုိင္းမူေတြနဲ႕သမုိင္းေခတ္အဆက္ဆက္ကုိ ထိမ္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္လာတဲ႔ ဧရာ၀တီကုိ တုိင္းတစ္ပါးသားလက္ထဲ၀ကြက္အပ္လုိ႔ ပ်က္သုန္းရေတာ႔မယ္႔အျဖစ္ကုိ ဒီေျမမွာႀကီး ဒီေရကုိေသာက္ၿပီး ႀကီးျပင္းလာၾကတဲ႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလုံး ဘယ္လုိမွ မ်က္စီစုံမွိတ္ၿပီး ၾကည္႔မေနႏုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ ဧရာ၀တီကုိ မွီခုိအားထား အသက္ရွင္ေနၾကရတဲ႔ ဘ၀ေတြ၊ျပည္နယ္နဲ႔ ျပည္မဆုိတာကုိ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ႔တာေတြအဲဒီေက်းဇူးတရားက ႀကီးမားလွပါတယ္။
ေသခ်ာတာ တခုကေတာ႕ ၿမန္မာႏူိင္ငံရဲ႕အသက္ေသြးေၾကာၾကီး ဧရာ၀တီ ကြယ္ေပ်ာက္သြားရင္ေတာ႕ ၿမန္မာလူမိ်ဳးဆုိတာလည္း မၾကာခင္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာအမွန္ပါဘဲ ဆုိတာ ပညာရွင္မ်ားက တကယ္႕ကို ေလးေလးနက္နက္ သတိေပးေနတာကုိ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံးေပါ႕ေပါ႕ဆဆေလး ေတြးၿပီး လက္ခံလုိက္ရင္ သမုိင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံး တရားခံေတြ ျဖစ္သြားၾကမွာျဖစ္သလုိ ေနာင္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြရဲ႕ လက္ညဳိးထုိးရွုံ႕ခ်ကဲ႔ရဲ႕တာကုိခံၾကရမွာ မလြဲပါဘဲ....။
ဧရာ၀တီျမစ္ ကုိ မွီခုိအားထားၿပီး ဘ၀၀မ္းစာေရးအတြက္ အသက္ဆက္ေနရသူေတြ
အခုလက္ရွိ အေနအထားအတိုင္း ဆက္သြားရင္ေတာ႕ၿမန္မာႏူိင္ငံသားေတြဟာ ေသာက္စရာ ေရေတာင္ မရွိတဲ႕ ဘ၀နဲ႕ ဒုကၡဆုိးမ်ားကုိ ခါးသီးစြာ ခံစားရင္ အသက္ဆုံးရႈံးကာ ကမာၻေပၚမွာ ၿမန္မာလူမ်ိဳးဆုိတာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ အမွန္ပါဘဲ ဆုိတာကုိေသခ်ာေတြးၿပီး အမ်ိဳးသားေရး လုပ္ရွားမႈ အသြင္သ႑န္ နဲ႕ ဧရာ၀တီကုိ ကာကြယ္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားေပးၾကပါလုိ႕ၿပည္တြင္း ၊ ၿပည္ပက ပညာရွင္မ်ားႏွင္႕ တကြ ၿမန္မာႏူိင္ငံသားအာားလုံးကုိ ေလးစားစြာ ေမတၱာရပ္ခံရင္း ဆရာေမာင္စိန္၀င္း ရြတ္ဆုိခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ဘဲ နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ျပေစ…..။
ၿမစ္ေကာ ၿမစ္မေကာေအာင္လုိ႕
သစ္ေတာတုိ႕ စိမ္းရေပမည္
ေရေ၀ေတာေတြ စိမ္းစုိ႕စုိ႕ မႈိင္းညိဳ႕ညိဳ႕
မႈန္ရီ ခ်င္းတြင္းနဲ႕ ဧရာ၀တီ
ေရၿပာၾကည္ သမွ် ၿမန္မာေသြးရွိ
တေတာလုံးေၿပာင္ တေတာင္လုံး
လင္း ၿမစ္က်ဥ္းကာ ေသာင္ေတြေပၚတာ႕
ေနာင္အရွည္ မေမွ်ာ္ၿမန္မာေပ်ာက္ေအာင္လုိ႕
ကိုယ္႕ေသြးကုိ ကုိယ္ၿပန္ေသာက္ၿပီလား
စုိးေၾကာက္ဖြယ္ အပ်က္သေဘာနဲ႕
ၿမစ္ေကာမယ္ေလး...။
ဗမာ႔ေသြး
ဒီေဆာင္းပါးကုိ ညီငယ္ " ဗမာ႔ေသြး " က " တဒဂၤစာ အတြက္ဘ၀မ်ားစြာ ဖ်က္ၾကသူမ်ား " အမည္ျဖင္႔ ေရးသားခဲ႔တာပါ။ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ဖတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ဧရာ၀တီ ျမစ္နဒီရဲ႕ လွုိင္းပုတ္သံေတြ က နားစည္မွာ ခပ္တုိးတုိးေလး ၾကားေနရတယ္။ လွုိင္းပုတ္သံေတြကုိ ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ဧရာ၀တီက ငုိရွုိက္ေနတယ္၊ သူမရဲ႕ ေက်းဇူးတရားေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေမြးၿပီး ႀကီးျပင္းလာၾကတဲ႔ လူေတြအားလုံးအေပၚ အသားအေရာင္၊ အဆင္႔အတန္း၊ လူမ်ဳိးဘာသာ လုံး၀မေရြး အားလုံးအေပၚမွာ တင္ရွိေနတယ္။ ဧရာ၀တီဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလုံးရဲ႕ မိခင္ပါ။ မိခင္နဲ႕ ႏွလုံးသားခ်င္းနီးစပ္သူတုိင္း သူမရဲ႕ ငုိရွုိက္သံေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကားသလုိ စာဖတ္သူ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ညီအကုိေမာင္ႏွမေတြ အားလုံးလည္း ၾကားၾက ပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီေဆာင္းပါးေလးကုိ " မ်က္ရည္ျမစ္ " လုိ႕ အမည္ေပးလုိက္တာပါ။
